Niepubliczne Przedszkole Katolickie Zgromadzenia Sióstr Służek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanej


Adaptacja dziecka do przedszkola

Pies


Sprawdzone rady i wskazówki


 01. Raz podjęta decyzja powinna być konsekwentnie realizowana. Rodzice

 muszą być przekonani, że pójście dziecka do przedszkola jest decyzją najlepszą

 zarówno dla nich, jak i dla niego. Jeżeli chcemy, żeby dziecko przyjęło naszą

 decyzję z ufnością, bezwzględnie nie możemy okazać mu naszego wahania

 i wątpliwości. Na pewno trzeba dziecko oswoić z myślą pójścia do przedszkola

 i cierpliwie tłumaczyć: "mama chodzi do pracy, tatuś też chodzi do pracy, siostra

 chodzi do szkoły; w domu nikogo nie ma i dlatego ty musisz chodzić do przedszkola".

 02. Nastaw dziecko pozytywnie. Opowiadając dziecku o przedszkolu, mów

 tylko pozytywnie. Na przykład: "W przedszkolu jest dużo dzieci, które bawią się

 kolorowymi zabawkami. Jest tam bardzo wesoło i przyjemnie". Dobrze jest też

 powiedzieć dziecku, kto będzie je zaprowadzał do przedszkola, a kto odbierał.

 Ważne, by zawsze trzymać się ustalonego porządku.

 03. Naucz dziecko samodzielności. Pierwsze dni pobytu dziecka w przedszkolu to

 duży stres, który narasta w przypadku, gdy dziecko jest mało samodzielne.

 Aby ten stres choć trochę zminimalizować, należy wcześniej zadbać, by dziecko

 (na miarę swoich możliwości) radziło sobie w takich sytuacjach, jak:

 - zgłaszanie potrzeb fizjologicznych;

 - samoobsługa w toalecie (wycieranie pupy, podciąganie majtek, spuszczanie wody);

 - ubieranie i rozbieranie się w sali (szatni);

 - siedzenie podczas posiłku przy stole, trzymanie łyżki;

 - samodzielne jedzenie.

 04. Nie wprowadzaj atmosfery pośpiechu, tylko czule, ale stanowczo pożegnaj się

 z dzieckiem. Nie jest wskazane przyprowadzanie dziecka do przedszkola

 w ostatniej chwili, gdyż pośpiech podczas rozbierania i zniecierpliwienie temu

 towarzyszące wprowadzają dziecko w stan niepokoju i pobudzenia.

 Pożegnanie z dzieckiem powinno być czułe, ale krótkie. Dobrze jest powiedzieć

 dziecku: Przyjdę po ciebie po leżakowaniu... Jak zjesz podwieczorek, będę na ciebie

 czekała w szatni. Bardzo ważne jest dotrzymywanie słowa, ponieważ daje ono

 dzieciom poczucie bezpieczeństwa i zarazem pewność, że rodzic przyjdzie.

 05. Poświęć dziecku więcej czasu niż zwykle. Pierwsze dni pobytu dziecka

 w przedszkolu to trudny okres dla rodziców i dzieci. Trzymając dziecko

 na kolanach zapytaj: co robiłaś dzisiaj w przedszkolu? Jak ma na imię twój

 nowy kolega? Nie należy natomiast zadawać pytań typu: co dzisiaj jadłaś na obiad?

 Zjadłaś wszystko, co pani nałożyła? Czy pani cię karmiła? Odpowiedzi na te pytania

 są ważne, ale tylko dla rodziców, nie dla dziecka. Na te pytania rzetelnie odpowie

 nauczyciel. W rozmowie z dzieckiem należy położyć nacisk na jego samopoczucie w

 przedszkolu, relacje z kolegami, podejmowane zabawy oraz na zaradność życiową.

 06. Pluszowa zabawka pomoże przetrwać trudny czas. Dziecku łatwiej będzie przeżyć

 rozstanie z rodzicami i chętniej wejdzie do sali zabaw, trzymając pod pachą

 swojego pluszaka. Zabawka będzie mu przypominała dom rodzinny. Należy

 jednak pamiętać, żeby nie wsuwać do kieszonki dziecka malutkiej zabawki, którą

 łatwo zgubić, np. z jajka niespodzianki, bo to wywoła nową falę rozpaczy.

 07. Przyzwyczajaj dziecko do przedszkola stopniowo. Małe dzieci szybko się

 męczą z powodu nadmiaru wrażeń i hałasu. Dlatego należy je

 przyzwyczajać stopniowo wydłużając czas pobytu.

 08. Nauczyciel zna twoje dziecko - rozmawiaj z nim i ufaj mu. Dzieci po powrocie

 z przedszkola najczęściej opowiadają o różnych wydarzeniach, które miały

 miejsce w przedszkolu. Porozmawiaj z nauczycielką, jeżeli pewne fakty i zdarzenia

 budzą twoje wątpliwości, wydają ci się niewiarygodne albo cię cieszą. Niektóre dzieci

 mają wybujałą wyobraźnię i rozbudzoną fantazję. Dlatego weź poprawkę na to,

 co dziecko opowiada.

Sun


TYLKO WSPÓŁPRACA Z NAUCZYCIELKĄ,

OPARTA NA WZAJEMNYM ZAUFANIU,

PRZYNIESIE OCZEKIWANE REZULTATY.


Na podstawie artykułu

z miesięcznika

"Bliżej przedszkola"


JAK PRZYGOTOWAĆ DZIECKO DO POBYTU W PRZEDSZKOLU?


 Sposoby przygotowania dziecka (im więcej ich wykorzystasz, tym lepiej):

 - zapoznanie z przedszkolem: oglądanie sal, ogrodu przedszkolnego, zabawek,

 krótki kontakt z przyszłym nauczycielem i dziećmi, omówienie planu dnia

 i przedszkolnych zwyczajów;

 - rozmowy o przedszkolu ze znajomym dzieckiem, które lubi chodzić do przedszkola;

 - opowieści rodziców, jak to było, gdy oni chodzili do przedszkola

 - uświadomienie dziecku zalet przedszkola: wielu nowych kolegów do zabawy, dużo

 zabawek i zabaw, które zna nauczycielka, poznanie nowych piosenek i wierszyków;

 - wspólne z dzieckiem kupowanie kapci i innych rzeczy potrzebnych

 przyszłemu przedszkolakowi;

 - ćwiczenie z dzieckiem czynności samoobsługowych: ubierania się, jedzenia,

 samodzielności podczas czynności higienicznych;

 - uczestniczenie w zebraniu rodziców dzieci nowo przyjętych do przedszkola,

 nawiązanie kontaktów z rodzicami dzieci podczas dni adaptacyjnych

 (jeśli takie dni są organizowane w przedszkolu).


   Dziecko do roli przedszkolaka powinno być przygotowywane stopniowo,

 nie róbmy wszystkiego na raz. Rozciągnijmy ten proces w czasie, aby mogło oswoić się

 z myślą o tym, że pójdzie do przedszkola. Rodzic nie może przebyć drogi

 rozwojowej za dziecko. Ono samo musi pokonywać kolejne etapy, a dorosły tylko

 je wspierać i wspomagać.


 O czym rodzice powinni pamiętać, aby ich działania były skuteczne i stymulujące?

 01. Cieszyć się i wykazywać zadowolenie z każdego przejawu samodzielności u dziecka.

 Nie można ciągle poprawiać, strofować, że coś jest nie tak; nie można nadmiernie

 koordynować dziecięcych czynności, gdyż grozi to wyuczeniem bezradności.

 02. Zachować cierpliwość: trzeba pochwalić dziecko za wysiłek; zachęcać do

 wykonywania czynności, aż uda się dziecku ją wykonać.

 03. Być systematycznym i konsekwentnym: pomoże to między innymi

 w przekształceniu czynności samoobsługowych w nawyki; dorosły powinien

 ciągle pilnować, przypominać i chwalić, gdy dziecko samo zechce zadbać o siebie.

 04. Nie przeciągać pożegnania w szatni: pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je i wyjdź.

 05. Nie zabierać dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu. Jeśli zrobisz to

 choć jeden raz, będzie wiedziało, że łzami można wszystko wymusić.

 06. Jeśli dziecko przy pożegnaniu płacze, postaraj się, żeby przez kilka dni

 odprowadzał je do przedszkola tata. Z reguły rozstania z ojcem są mniej bolesne.

 07. Nie wymuszać na dziecku, żeby zaraz po przyjściu do domu opowiadało, co

 wydarzyło się w przedszkolu. To powoduje niepotrzebny stres.

 08. Pamiętaj – żegnaj i witaj swoje dziecko zawsze z uśmiechem.


 Czego rodzice robić nie powinni:

 01. Straszyć dziecko przedszkolem (”Poczekaj no, już pani w przedszkolu nauczy

 cię porządku!”).

 02. Posyłać do przedszkola dziecka, które nigdy dotąd nie zostawało bez mamy – taki

 początek skazany jest z góry na niepowodzenie.

 03. Zaglądać po pożegnaniu do sali, by sprawdzić czy dziecko się bawi.

 Jeśli nasza pociecha to zauważy, resztę dnia spędzi przy drzwiach, bo skoro mama

 zajrzała raz, to może jeszcze raz zajrzy.

 04. Dzwonić do przedszkola z pytaniem jak sobie radzi nasza pociecha. Zwykle jest

 tak, że rodzice niepokoją się dużo bardziej niż ich dzieci. Dziecko po 10 – 15 minutach

 rozgląda się wokoło i zaczyna bawić, za to mama bardzo zdenerwowana dzwoni

 kilkakrotnie do przedszkola, by się upewnić, jakie jest samopoczucie jej dziecka.

 Każdy telefon to konieczność wyjścia z sali wychowawczyni, a więc dodatkowe

 zachwianie i tak już mocno nadszarpniętego poczucia bezpieczeństwa.

 W razie jakichkolwiek problemów nauczycielka zadzwoni! (telefony do rodziców

 są w karcie zgłoszenia).

 05. Poddawać się! Jeśli rodzice wzruszeni łzami bądź zdenerwowaniem i tupaniem

 swojej latorośli zdecydują się zostawić dziecko "jeszcze tylko dzisiaj" w domu,

 jest to sygnał dla małego inteligenta, aby jeszcze bardziej demonstrować swoje

 niezadowolenie. Zwykle jest tak, że jedno ustępstwo rodzica sprawia, że wcześniej

 czy później dziecko postawi na swoim i zostanie w domu na dłużej.


   Pamiętaj, że nawet jeśli znajdziesz idealne przedszkole i dobrze przygotujesz dziecko,

 i tak Twój maluch ma prawo wyrażać sprzeciw i niezadowolenie – w końcu w jego

 życiu zaszła radykalna zmiana i potrzeba czasu, aby ją zaakceptował.

   Okres adaptacji przebiega różnie, jedno dziecko po tygodniu ma już najgorsze

 za sobą, inne swój trudny czas zaczyna dopiero po miesiącu (i to też jest

 normalne) – bo dopiero wtedy zrozumiało i w pełni odczuło, że pewien etap

 skończył się bezpowrotnie, a ono wolałoby żeby było tak jak dawniej.


  Dziecko dojrzało do przedszkola, gdy:

 - dobrze znosi nieobecność rodziców (zostaje pod opieką innych członków rodziny

 lub znajomych osób);

 - z własnej inicjatywy oddala się od mamy, nie trzyma się jej kurczowo;

 - potrafi wykonywać proste czynności samoobsługowe w zakresie:

 komunikowania potrzeb fizjologicznych, umiejętności korzystania

 z papieru toaletowego, umiejętności mycia rąk mydłem i wytarcia w ręcznik,

 umiejętności samodzielnego jedzenia – posługiwania się łyżką, a także gryzienia,

 samodzielnego ubierania i rozbierania się (przynajmniej podejmowania prób).


Koty


 Adaptację ułatwia:

 - racjonalne podjęcie decyzji,

 - pozytywne myślenie o placówce (zaufanie do personelu),

 - poznanie placówki przez dziecko,

 - wcześniejsze dostarczenie dziecku doświadczeń przebywania z innymi dorosłymi,

 - umożliwienie kontaktów z innymi dziećmi,

 - usamodzielnienie dziecka,

 - stopniowe przyzwyczajanie dziecka do placówki (krótki czas pobytu,

  bez posiłków, leżakowania),

 - akceptacja dziecka i zrozumienie jego stresu, wspieranie go,

 - okazywanie spokoju, poczucia bezpieczeństwa podczas rozstania,

 - czas na bycie z dzieckiem po odebraniu go z przedszkola,

 - ujednolicenie rytmu życia w przedszkolu i w domu.


 Adaptację utrudnia:

 - niepewność decyzji,

 - brak zaufania do placówki, podejrzliwość wobec personelu,

 - wyrzuty sumienia, niepokój, lęk, poczucie zagrożenia,

 - nieznajomość placówki,

 - brak doświadczeń społecznych w kontaktach z innymi dorosłymi i dziećmi,

 - nadopiekuńczość, wyręczanie dziecka w czynnościach związanych z samoobsługą,

 - "rzucenie na głęboką wodę" – pełny wymiar godzin,

 - pośpiech, zdenerwowanie, zabieganie, brak czasu dla dziecka,

 - brak zrozumienia dla trudnych zachowań dziecka,

 - obrażanie się na dziecko, odrzucenie.


   Na podstawie E. Gruszczyk – Kolczyńska, E. Zielińska:

 "Wspomaganie rozwoju umysłowego trzylatków i dzieci starszych

 wolniej rozwijających się".


ŻYCZYMY DZIECIOM, PAŃSTWU I SOBIE OWOCNEJ WSPÓŁPRACY!


APEL DO RODZICÓW „GDY DZIECKO STAJE SIĘ PRZEDSZKOLAKIEM”


 Przygotuj dziecko do rozstania z mamą (tatą):

 - nie przeciągaj pożegnania w szatni, pomóż dziecku rozebrać się, pocałuj je i wyjdź;

 - nie zabieraj dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu, jeśli zrobisz to choć raz,

 będzie wiedziało, że łzami może wszystko wymusić;

 - nie obiecuj: jeśli pójdziesz do przedszkola coś dostaniesz - kiedy będziesz odbierać

 dziecko możesz mu dać maleńki prezencik, ale nie może to być forma przekupywania;

 - kontroluj to co mówisz. Zamiast: już możemy wracać do domu, powiedz:

 teraz możemy iść do domu. To niby niewielka różnica, a jednak pierwsze zdanie

 ma negatywny wydźwięk;

 - nie wymuszaj na dziecku, aby zaraz po przyjściu do domu opowiedziało,

 co wydarzyło się w przedszkolu, to powoduje niepotrzebny stres;

 - jeśli dziecko przy pożegnaniu z mamą płacze postaraj się, aby przez kilka dni

 odprowadzał je do przedszkola tata;

 - czas pobytu małych dzieci w przedszkolu w pierwszych dniach nie powinien

 być długi. Jeśli to możliwe, odbieraj dziecko wcześniej, np. po obiedzie. Potem

 stopniowo zwiększaj czas pobytu dziecka w przedszkolu;

 - nie spóźniaj się z odbieraniem! Jeśli obiecałeś, że przyjdziesz wcześniej,

 to dotrzymaj słowa;

 - pamiętaj: żegnaj i witaj dziecko zawsze z uśmiechem.


   Doskonali specjaliści, pedagodzy i terapeuci napisali książki o przedszkolu w sposób

 idealnie dostosowany do sposobu przyswajania przez dziecko wiedzy o świecie. Jeśli

 poczytacie maluchowi takie książki, odkryjecie przed nim "nieznany świat",

 sprawicie, że przestanie się bać i wzbudzicie ciekawość, która przyczyni się do tego, że

 dziecko pójdzie do przedszkola z przyjemnością.

   Do takich pozycji należą m.in.:

 - "O przedszkolu" Cz. Kulisiewicza,

 - "Witajcie w przedszkolu" Ingrid Kellner, Jutta Garbert,

 - "Poradnik Przedszkolaka" lub "Mój pierwszy dzień

 w przedszkolu" M. Chrzanowskiej.


©Andre 2018